opdrachten

BoschBeest

Het BoschBeest, een kunstwerk dat mede door de inwoners van gemeente ’s-Hertogenbosch gesmeed werd 

ter afsluiting van het Jheronimus Boschjaar. 

​

Marc Eysink Smeets van Bosch 500 voegde 2 ideeen samen, namelijk het idee van Marianne van Heeswijk om een groot BoschBeest te bouwen van tweedehands materiaal, ingezameld bij de Bosschenaren én de droom van 

Paul van Dongen om samen met de stad een groot stalen beeld te smeden. Dit werd verenigd in het BoschBeest, een 9 meter hoog stalen beeld op een 3 meter hoge sokkel waar Marianne het ontwerp voor maakte. 

Zij nam als uitgangspunt  de uil, omdat deze in bijna ieder schilderij van Jheronimus Bosch aanwezig is. Een uil met drie verschillende zijden vol symbolische en vervreemdende elementen, geïnspireerd op het drieluik  ‘de Tuin der Lusten’.  De uitvoering was in samen-werking met Paul, de jongeren van Stichting Opis, vrijwilligers en de stadssmederij in ’s-Hertogen-bosch. Ruim 350 Bosschenaren hebben hier smeden geleerd tijdens gratis workshops en hun gesmede bijdrages werden allemaal verwerkt in de baard van het BoschBeest. Via social media werden tientallen voorwerpen ingezameld zoals o.a. schalen, dienbladen, bekkens, een wasteil, hoefijzers en muziekinstrumenten. 

​

Tijdens de afsluiting van het Bosch 500 jaar werd het spectaculair met vuurwerk ontstoken 

in combinatie met de fanfares en koren van  Fanfari Bombari.

Foto's : Marc Bolsius, Ben Nienhuis, Arno Lucas, Marleen van Dongen, Jan van den Broek

Reinventing Happiness: 

Bosch Geluk!

Kan een andere kijk op geluk bij-dragen aan een betere samenleving?  Het Stedelijk Museum ’s-Hertogen-bosch vroeg kunstenaars, theater-makers, ontwerpers en performers uit  Den Bosch om hun persoonlijke visie te geven op de beleving van geluk.

‘Samen bouwen schept een band voor even & inspiratie voor veel langer’

Marianne van Heeswijk bouwde samen met het publiek 5 dagen aan een Tijdelijk Tapijt in het museum. Door het bewust gebruik van tweedehands materiaal verbindt zij iedereen op basis van gelijkwaardigheid met elkaar en verbeeldt zij de ideale multiculturele samenleving.

Clubzaal Verkadefabriek

In 2014 werd de nieuwe Clubzaal in de Verkadefabriek in Den Bosch geopend. Marianne van Heeswijk kreeg de opdracht 

om de bar van ruim 6 meter aan te kleden. 

Zij zamelde zelf en onder Verkadebezoekers honderden ronde goudkleurige objecten in van koper, brons en messing. Zonder dat zij het wist, bevestigde ze de deksel van een bijzondere 18e eeuwse beddenpan. Ze kocht die bij de kringloop in Eindhoven en hij werd ontdekt door de directeur van het Noordbrabants Museum. 

De entree met de Perzische tapijten is ook van haar hand, haar jarenlange ervaring als dessin-ontwerper kwam in deze hal en bij de bar goed van pas. De twee grote geweven wandtapijten en het tweeluik met de vliegende vissen werden aangekocht.

Nul73

In opdracht van Edo van der Kruis  van lunch & diner café nul73 in Den Bosch pakte Marianne van Heeswijk de muren van de toiletten aan, zij maakte een bloemenbehang van oa cd's, singletjes en kroonkurken.

​

In de hal wilde Edo graag een groot Mariabeeld met lepels rond haar hoofd. Marianne vond op Marktplaats een levensgrote Maria (zonder handen) en gaf haar een prachtig aureool. Ze maakte rondom behang van oa schelpen, rvs schalen en zilveren borden. 

​

In het restaurant bekleedde zij een zuil met lp's en er hangt haar wandkleed 

‘Mother & Child’ dat zij in Het Textiemuseum liet weven.

 

zie ook www.nul73lunchendiner.nl

Hemel op Aarde

Met deze gedachteniswand in de kapel,  speciaal voor de cliënten en medewerkers van Assisie,  creëert Marianne van Heeswijk een hemel op aarde. 

Een plek waar  geliefden terug gevonden worden en waar men stil kan staan bij het geleefde leven. Deze hemel is rond en oneindig, reflecteert en verbindt met kleine spiegeltjes het bovenaardse met het ondermaanse. Bewoners van Assisie beschilderden voor dit werk ingezamelde deksels en hemelse symbolen zoals de kleur blauw, wolken van siliconenkit, kristallen en aureolen van goud leggen verbanden tussen de afzonderlijke elementen van deze Hemel op Aarde. 

​

Een gedachteniswand om bij stil te staan, te herdenken en 

na te praten.

Dit werk is gemaakt in opdracht van Stichting Prisma. Met dank aan de kunstenaars van Ut Atuljee,  www.atelierkoa.nl  www.allerzielen.nu

I am Music

Installatie van Marianne van Heeswijk (2012)

​

“Deze installatie zou je als een autobiografie kunnen zien, waarin mijn persoonlijke en professionele identiteit samenvloeien.

​

In mijn werk geef ik afgedankte voorwerpen als voormalige iconen van huiselijkheid een nieuwe ziel mee. Verhalen smelten samen, dwars over generaties en culturen heen. Grenzen vervagen, het een wordt gelijkwaardig aan, gaat over in het ander, en samen vormt alles een nieuwe werkelijkheid, een nieuwe wereld.

​

Al mijn materiaal haal ik van rommelmarkten en tweedehandswinkels. Kringloopbedrijf Oss met zijn ‘Brabantse Brocante’ is een van mijn favoriete schatkamers. Niet alleen door de overvloed aan spullen, het is vooral ook de sfeer die mij inspireert.

​

Directeur Mart Smits vroeg mij of ik iets kon verzinnen om de bezoekers duidelijk te maken waar de muziekhoek zich in de winkel bevindt. Zoals wel vaker gebeurt, nam het werk in wording het heft zelf in handen en is er een assemblage ontstaan die voor mij even spannend is als voor het publiek. Wat aanleiding is en wat resultaat, wat idee en wat uitwerking? Zeg het maar.

​

De jurk, uit mijn eigen garderobe, is illustratief voor mij en mijn werk. Geen little black dress (Chanel). Dat is chique. Hier gaan gala en kitsch samen. As always. It’s me. I am Music!”

​

Tekst/Interview: Ab Bertholet

Foto: Ruud van Genugten

Kunstkameraden 2014

De Cultuurkantine vroeg Marianne van Heeswijk mee te doen aan het bijzondere project Kunstkameraden: een kind/jongere uit de jeugdzorg wordt gekoppeld aan een beeldend kunstenaar, het kind is leidend in het proces. 

​

Amber (10) is gek van beesten en droomt over een wereld waar zij beschermd, verzorgd en ook opgevoed wordt door de dieren. Dit werd verbeeld in het object " Ik droom " wat tentoongesteld werd in het Noordbrabants Museum. Koningin Maxima opende de expositie.

​

www.cultuurkantine.nl

Kunstkameraden 2015

De Cultuurkantine vroeg Marianne van Heeswijk mee 

te doen aan het bijzondere project Kunstkameraden: 

een kind/jongere uit de jeugdzorg wordt gekoppeld aan 

een beeldend kunstenaar, het kind is leidend in het proces. 

​

Quinten (12) wilde graag een Actionman maken die de wereld zou redden, het werd QuintCraft voorzien van allerlei krachten, inclusief helphond.

​

www.cultuurkantine.nl

BuitenTafel

In opdracht van Wilmy Grommen en Edgar Smits uit Den Bosch maakte Marianne van Heeswijk een kleurrijke buitentafel met familiefoto's.

‘Walk the Music'

In 2007 kreeg Bart van Dongen de Brouwers Cultuurprijs. 

Hij vroeg Marianne van Heeswijk om een bijzondere entree in het Heineken gebouw te maken voor de genodigden, dit n.a.v. haar eerder installaties met kroonkurken. Het werd " Walk the Music" bestaande uit honderden singles.

​

www.bartvandongen.com

Held van de Smaak 

Trofee van Marianne van Heeswijk 

Voor de Held van de Smaak 2008 in Brood en Streekbanket

​

Over smaak wordt veel te weinig getwist. Veel consumenten slikken voor zoete koek wat ze wordt voorgeschoteld en veel voorschotelaars dienen op wat ze voor zoete koek houden. Voor de Week van de Smaak zijn twaalf Apostelen van de Smaak genomineerd die ons laten zien dat het ook anders kan: puur, oorspronkelijk, authentiek, ambachtelijk.

​

Onder deze twaalf apostelen, deze twaalf Helden van de Smaak bevindt zich één primus inter pares. Deze absolute Held van de Smaak 2008 wordt onderscheiden met een unieke trofee: een eerbetoon van beeldend kunstenares Marianne van Heeswijk aan de originaliteit en zuiverheid van een culinair componist.

De trofee Held van de Smaak 2008 is een aubade, samengesteld uit alle ingrediënten en instrumenten waar de ware Held van de Smaak mee werkt. En net als bij het culinaire product bepalen ook bij deze trofee de samenstellende delen de verfijnde smaak van het geheel. En vormen toewijding en passie het cement.

​

Marianne van Heeswijk (1961) verwerkt afgedankte materialen uit vergane huiselijke sferen tot barokke illustratieve objecten. Met een lichte kwinkslag reanimeert zij voormalige iconen van huiselijkheid en geeft ze daarbij een nieuwe, moderne ziel mee. De trofee Held van de Smaak maakte zij in opdracht van het VSB Fonds.

​

Tekst: Ab Bertholet ©2008

Foto’s: Ruud van Genugten

Een Totem voor de Afvalstoffendienst ‘s-Hertogenbosch

Object van Marianne van Heeswijk – 2011. Gemengde technieken, 176 cm.

​

Dit object voor de hal van het nieuwe hoofdgebouw van de Afvalstoffendienst weerspiegelt wat een totem van oudsher doet: een symbolische betekenis die sterk verbonden is met de energie van een individu of gemeenschap. In dit geval gaat het om beide. De Afvalstoffendienst als gemeenschap en de kunstenaar als individu. 

​

Stof tot stof – cradle to cradle

De Afvalstoffendienst ’s-Hertogenbosch leeft vóór afval en ván afval. Goed voor afval – beter voor het milieu zegt de dienst zelf. Dat is een onverstoorbaar optimistische kijk op de consumptiemaatschappij. Wat afgedankt en waardeloos leek, wordt beschouwd als basis voor een nieuw begin van een oneindige cyclus. Cradle to cradle in het recyclingjargon, Stof tot stof in een veel oudere levenswijsheid.

Zoals in al haar werk leeft Marianne van Heeswijk zich ook hier weer uit in haar voorliefde voor het afgedankte. De materialen die ze hier samenbrengt, drukken afzonderlijk en samen haar vertrouwen in een oneindige energie uit. En natuurlijk ontbreekt de onvermijdelijke knipoog niet. De hergebruikte materialen zijn als iconen, die ze een nieuwe ziel meegeeft. Cradle to cradle in het recyclingjargon, Stof tot stof in een veel oudere levenswijsheid.

De symbolische elementen die te zien zijn

Drie groene handen, die staan voor de bewustwording en het zware, harde werk. Drie blauwe beeldjes die een ouderpaar en hun kind voorstellen, waarbij de ouders het goede voorbeeld geven; ook in het omgaan met afval. Het rode hart staat voor passie en de liefde voor de taak, het werk. Het oranje hoofd staat voor de moderne (HupHollandHup-) mens, die het onvoorstelbare creëert, maar ook afval produceert. Sterkte of Zwakte? Kans of Bedreiging? Maar dit hoofd is ook oranjerood aangelopen, van de inspanning die hier de huiskleur is. Het stekelige schelpenhaar roept het ene moment associaties op met een recalcitrante punker, die creatief tegendraads is en in het lelijke het mooie vindt. Het andere moment gebeurt het tegenovergestelde en kijken we naar een Medusa met slangenhaar, als symbool voor iets dat ooit mooi was, maar waarvan de aanblik nu iedereen laat verstenen. De koffiekopjes staan voor de verloren waardering voor het werk van de vuilnisman, die vroeger steevast op zijn route koffie aangeboden kreeg, maar in deze tijd nauwelijks meer. De stekkers, en even verderop de schakelaars, duiden op de energie die de nieuwbouw zal produceren. Niet alleen figuurlijk, ook letterlijk wordt op deze plaats energie gewonnen. Een bewaarblik met de stad Venetië, die het mondiale afvalprobleem symboliseert en de vergankelijkheid. Tinnen figuren laten ons onze cultuur beschouwen vanuit het ietwat kneuterige letterbakperspectief.  Is dit de verbeelding waartoe wij na zoveel eeuwen menselijke evolutie in staat zijn? De gouden pot komt van het eind van de regenboog en geeft aan dat  Afval Goud is, een belangrijke grondstof. 

De pot is in werkelijkheid van koper, wat de schat wat minder edel maakt: niet alle afval is goud. De auto's staan voor de burgers die hun afval langs komen brengen. 

De kookpan staat voor het afval dat van ons bord valt. Bij het verbouwen, produceren en bereiden van voedsel produceren we enorme hoeveelheden afval. Vervolgens laten we nog eens zoveel over, dat alle hongerigen in de wereld ermee gevoed zouden kunnen worden. De schaal hoort bij een lampetkan, staat voor het ouderwetse wassen, na gedane arbeid. Het wasritueel met de lampetkan is nauw verbonden met reiniging. Het staat ook voor het vuile werk van de vuilniswerkers. De rand om de schaal is afgezet met dieren en bloemen, die staan voor de natuur. Afval bedreigt de natuur, de zorg vóór, het scheiden en recyclen ván afval behouden haar. Lepeltjes met nationale symbolen maken duidelijk dat afval een probleem is van alle landen en culturen. De Sint-Jakobsschelpen zijn een bekend motief uit het werk van Marianne van Heeswijk. Ze staan voor energie, vruchtbaarheid en duurzaamheid. De eierdoppen herinneren ons er fijntjes aan dat gerecycled afval dan misschien maar een half ei is, dat je desondanks moet verkiezen boven een lege dop. Tel je knopen, met andere woorden. De lampenkap verwijst naar het nieuwe interieur van de kantine. Door de kunstenaar bewerkt werpt ze een speciaal licht op het werk en de pauzes van de werknemers. De rode kunststof slang is als een rode draad voor het werk van zowel de Afvalstoffendienst als de kunstenaar. Dit stuk slang is door de kunstenaar van de bouwplaats van de nieuwbouw ontvreemd. Gemaakt als bouwmateriaal is het het ene moment onderdeel van het bouwwerk in aanbouw. Als het toevallig uitsteekt, ligt het het volgende moment op de grond als afval. Waardeloos geworden. Wie bekommert er zich dan nog om?  Dominostenen markeren de grilligheid van de levenscyclus die door het lot wordt bepaald. Of het nu om materialen gaat of het menselijk lot. Een versleten vuilniswagenband tot slot symboliseert in meerdere opzichten de altijd doorgaande cylcus van het werk van de Afvalstoffendienst. Waar de dienst, de medewerkers en de taken zich steeds weer vernieuwen.

​

Tekst: Ab Bertholet